Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9588 K.2022/20403

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik Av. ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde; Av. ...’ın soruşturma aşamasında sanık ...’ınn barodan atanan müdafii olduğu, adı geçen avukatın görevinin iddianamenin kabul kararı ile kendiliğinden sona ermiş olması karşısında anılan müdafinin sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığından, Av. ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 2- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanık ...’ın bozma öncesi vekaletnameli müdafii ile savunma yaptığı, sanık ...’a ise bozma öncesi ve sonrasında yapılan yargılamada zorunlu müdafii atanmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK'nın 142/2-b, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanık ...’a zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, sanıkların müdafiileri huzurunda savunmaları alınmadan ve kısa kararın açıklandığı 29/03/2021 tarihli duruşmada müdafiilerinin hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilip hüküm kurularak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakklarının kısıtlanması,