Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/963 K.2024/8472

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1 maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık olağan zamanaşımının, sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 12.11.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tekerrüre esas alınan Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.11.2013 tarih ve 2010/163 Esas, 2011/875 Karar sayılı ilamındaki cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden ilamın tamamı tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,