Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9692 K.2025/6563

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii tarafından yapılan temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesindeki düzenleme karşısında ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı gerekçesiyle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 02.09.2021 tarihli ek kararıyla reddedildiği ve ek kararın sanık müdafiine 14.09.2021 tarihinde tebliğ edildikten sonra yasal sürede bu karara karşı herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı temyiz incelemesinin sadece sanık hakkında kurulan hırsızlık suçuna ilişkin olduğu belirlendiğinden Tebliğname'deki bu suç yönünden temyiz başvurusunun reddi yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, sanığın cezaevinde olduğundan zararı gideremediğine etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için imkan sağlanmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;