Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9713 K.2024/12353

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyizinin ilk derece mahkemesi hükmü isabetli olup, istinaf mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hatalı bir karar olduğuna, müvekkillerinin suç teşkil eden eylemlerinin bulunmadığına, suç kastıyla hareket etmediklerine, olay yerinde hiç bulunmadıklarına, kamera görüntülerindeki kişilerle ilgili adli tıp kurumundan alınmış raporda tam bir kesinlik bulunmadığına,

şüphenin sanık lehine yorumlanması ve masumiyet ilkeleri dikkate alınarak müvekkilleri hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi kanaatle mahkûmiyet kararı verilmesi durumunda lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;