Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9742 K.2022/21822

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 116/2 yerine 116/4 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 151/1 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, ilk karar tarihi olan 26/11/2015 tarihinden, son karar tarihi olan 13/04/2021 tarihine kadar geçmiş bulunması nazara alınmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 116/2 yerine 116/4 olarak gösterilmesi, gerekçeli karar başlığında suç adının konut dokunulmazlığını ihlal etme olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası, suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması ise eklenmesi mümkün bir eksiklik olarak görülmüş, yine 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,