Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9850 K.2024/3891

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kazanılmış hak gözetilerek sonuç ceza belirlenirken uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 283/1 ve 307/4. maddeleri olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak nitelendirilmiş, dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümlerde birinci kez mükerrirliğe esas alınan Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2010 tarihli ve 2009/203 Esas, 2010/708 Karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrüre esas olduğu kabul edilerek tekerrür hükümleri uygulandığı ve anılan hükme yönelik aleyhe bir temyiz istemi bulunmamasına rağmen, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda aynı ilâm tekerrüre esas alınarak ve sanığın ikinci kez mükerrir olduğu belirtilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

2) Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 10.10.2018 tarihli ve 2016/11304 Esas 2018/12240 Karar sayılı bozma ilâmından önceki hüküm yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda hırsızlık suçundan tayin olunan 3 yıl 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın sonuç olarak 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;