Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9868 K.2024/1045

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında kurulan hüküm başlığında suç tarihinin 01.12.2014 yerine 30.11.2014 olarak yazılması,

2- Mahkemece, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak uzlaştırma işlemleri için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, şikâyetçinin uzlaşma teklifini kabul ettiği, sanığın başka bir suçtan cezaevinde hükümlü bulunması sebebiyle vasisi Hatice Kayan adına tebligat çıkarıldığı, vasinin kendisine tebliğinden itibaren yasal süre içinde cevap vermemesi üzerine uzlaşmanın sağlanamadığı belirtilmiş ise de; vasiye yapılan tebligat parçalarının dosya içerisinde olmadığı,

UYAP üzerinden yapılan sorgulamada ilk tebligatın tanınmaması nedeniyle iade edilmesi üzerine mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebligat yapıldığı anlaşılmakla; uzlaştırma bürosu tarafından vasinin tebliğe yarar adresinin tespit edilerek uzlaşma evraklarının 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca tebliği ile, uzlaştırma işleminin usûlüne göre yapılmaması,