Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2022/9946 E. , 2023/5158 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/960 E., 2021/296 K. HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle d
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2022/9946 E. , 2023/5158 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/960 E., 2021/296 K. HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2014 tarihli ve 2014/23848 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 58 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/392 Esas, 2015/389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 3.Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin,15.10.2019 tarihli ve 2019/2065 Esas, 2019/12421 Karar sayılı kararı ile sanığın tekerrüre esas daha ağır ilâmı olmasına rağmen daha az cezayı gerektiren ilâmının tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, ancak sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesine uymasına rağmen sanık hakkında aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4.Bozma üzerine Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2019/960 Esas, 2021/296 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e, 62 ve 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının "CMK'nın 320/son maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak infazına" karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz talebi, suçu işlemediğine, motosikleti başkasından satın aldığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Şikâyetçi ...'in kendisine ait 2008 model mavi ... Yamaha marka motosikletini 23.01.2014 tarihinde saat 01.30'da evinin önüne ... ettiği, ertesi ... saat 10.00'da yerinde olmadığını fark ettiği, motosikletin 10.03.2014 tarihinde polislerce durdurulduğunda hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ...'in bahse konu motosikleti amcasının oğlu olan sanık ... ile birlikte çaldıklarını söylediği, sanık ...'in bu motosikleti daha önce hiç görmediği bir şahıstan arızalı ve kırık bir şekilde satın aldığını savunduğu, sanık ...'ın şikâyetçiye ait motosikleti ... ettiği yerden alarak ve bu motosikletin şase ve motor numaralarını kazıyarak silmek ve jaguar sembolünü yerinden çıkarıp motor selesini değiştirmek suretiyle üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; 2.Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulurken "... cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle takdiren sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verildiği, suç tarihi olan 23.01.2014'te bahse konu suça ilişkin cezanın alt sınırı 2 yıl olmasına rağmen Mahkemece sanığa 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası verilmesinin devamında, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi hukuka aykırı ise de, bu aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir. 3.Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e ve 62. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca" 1 yıl hapis cezası olarak infazına yazılması gerekirken sevk maddesinin "CMK'nun 320/son maddesi" şeklinde yazılması hukuka aykırı bulunmuş, bu aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. 4. Sanık hakkında bozma ilâmı öncesinde 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2019/2065 Esas, 2019/12421 Karar sayılı kararı ile "sanığın adli sicil kaydındaki en ağır ilam olan Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/151 Esas ve 2008/450 Karar tarihli TCK’nun 142/2-d maddesi gereği hükmedilen 09/04/2013 kesinleşme tarihli 2 yıl 6 ay hapis cezasını içeren mahkumiyetinin tekerrür uygulamasına esas alınması gerekirken, daha az cezayı içeren Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/170 Esas ve 2006/765 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır." şeklinde belirleme yapıldığı, ancak buna rağmen Mahkemece bozma sonrası tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2019/960 Esas, 2021/296 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği sanık hakkında kurulan hükmün "5237 Kanun'un 142/1-e. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri göz önünde bulundurularak, ... cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle sanığın 2 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, kişilik özellikleri, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca cezası takdiren 1/6 oranında indirilerek neticeten 1 YIL 8 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" şeklinde düzeltilmesine ve "CMK'nun 320/son maddesi gereğince kazanılmış hak gözetilerek sanığın cezasının 1 yıl olarak infazına" şeklindeki kısım hükümden çıkarılarak yerine "Sanık hakkında tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunarak 1 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.