Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9952 K.2024/13366

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine karar verilmekle birlikte hakkında mükerrir olduğundan bahisle tekerrür hükümleri uygulanmış ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. madddesinde yer alan “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli ve 2008/9 Esas, 2012/107 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 08.09.2014 tarihi olduğu, suç tarihinin bu dosyanın kesinleştiği tarihten önce 24.07.2014 tarihi olduğu,

bu ilâm dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı ancak 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, adli sicil kaydında yer alan Çamardı Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2005 tarihli, 2004/51 Esas ve 2005/47 Karar sayılı hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a,143/1 maddeleri uyarınca verilen 6 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmü nedeniyle mükerrir olduğundan anılan ilâmın tekerrüre esas alınması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak,

yerine aynı Kanun'un 58/6-7. maddesi gereğince, hükümlü hakkında hükmolunan cezanın, adlî sicil kaydında yer alan Çamardı Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2005 tarihli, 2004/51 Esas ve 2005/47 Karar sayılı hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b,143/1 maddeleri uyarınca verilen 6 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün mükerrirliğe esas alınmasına,

5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Yasa'nın 108/2 maddesi gereğince mükerrir olan hükümlü hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın hükümlünün adlî sicil kaydında yer alan İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli ve 2008/9 Esas, 2012/107 Karar sayılı kararında yer alan hırsızlık suçu için verilen 4 yıl hapis cezası esas alınarak belirlenmesine” cümlelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının,