Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10029 K.2024/4647

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanık kendisine 30.09.2021 tarihinde tefhim edilen hükmü, sanık müdafiinin 15.10.2021 havale tarihli temyiz süre tutum dilekçesi sunduğu ve sanığın gemide çalışması nedeniyle vekaletnameyi bilahare dosyaya ibraz edeceğini beyan ettiği, 23.10.2021 tarihinde düzenlenen söz konusu vekaletin 17.11.2021 tarihinde dosyaya sunulduğu,

Mahkemenin 21.12.2021 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesi ekinde yasal mevzuata göre tanzim edilmiş bir vekaletnamenin bulunmaması nedeniyle Av. ...'ın temyiz talebinin sıfat yokluğu nedeniyle CMK'nın 296.maddesi uyarınca reddine karar verilmiş ise de, kararda temyiz süresinin kararın tebliğinden itibaren 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı ve temyizin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, sanık müdafiinin sanık hakkında verilen mahkûmiyete yönelik karara karşı sunulan 15.10.2021 havale tarihli dilekçenin sanığın hak kaybını önlemeye yönelik süre tutum dilekçesi olduğu,

gerekçeli kararın tebliğ edilmemiş olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli, 2021/238 Esas sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: