Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10068 K.2023/3237

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 02.01.2013 tarihli ve 2013/19 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında, suç tarihinde gittiği marketten 8 şişe viskiyi yanında kimliği tespit edilemeyen şahsın elindeki poşete koyduğu ve yanındaki şahıs ile birlikte kaçması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1,53 ve 58. maddesine göre 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli ve 2020/29020 Esas, 2022/11278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "... koşulları oluşmadığı halde, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesiyle arttırılması." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/804 Esas, 2022/633 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62/1, 53, ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; yanında Ahmet olarak bildiği kişinin viskileri aldığına ve parasını ödeyeceğini zannettiğine, kendisinin ayağında özür olduğuna ve suça karışmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, olay günü saat 20:30 sıralarında gittiği marketten 8 şişe viski hırsızlayarak kaçtığı, bunun üzerine olayla ilgili olarak markette bulunan kameranın dökümünün yapıldığı, kamera dökümünden de sanığın markette bulunan alkollü içecekler bölümüne geldikten sonra 8 adet viskiyi alarak çantasına koyup kaçtığı, Yerel Mahkemece kabûl edilmiştir. 2. Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçu inkâr etmiştir. 10.05.2014 tarihli Bilirkişi Raporu dosyada mevcuttur. 3. Yerel Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2010 tarihli ve 2009/1117 Esas, 2010/720 Karar sayılı ilâmında sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/804 Esas, 2022/633 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine '' Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.10.2010 tarihli ve 2009/1117 Esas, 2010/720 Karar sayılı ilâmındaki,