Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10088 K.2024/20461

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

Mahkemenin 15.01.2015 tarihli kararında, sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan neticeten 6.000.00 TL; tehdit suçundan ise neticeten 3.000.00 TL adli para cezaları ile cezalandırıldığı ve anılan hükümler aleyhine temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği, bozma üzerine kurulan tehdit suçundan hükmedilen 5 ay hapis cezasının sonuç olarak 3.000.00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmedilen 10 ay hapis cezasının ise 6.000.00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;