Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10152 K.2023/3411

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerine atılı kamu malına zarar verme suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 11.09.2014 tarihli mahkûmiyet hükmünden, karar tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,