Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10160 K.2024/15805

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, Mahkemece kısa karar ve gerekçeli kararda temyiz süresi 15 gün olarak belirtilerek katılan vekili yanıltıldığından,

yokluğunda verilen ve 25.10.2022 tarihinde tebliğ edilen hükme ilişkin katılan vekilinin 02.11.2022 tarihli temyiz talebi ile sanık müdafiinin temyiz talebinin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Güncel adlî sicil kaydına göre İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/743 Esas, 2013/140 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün 01.12.2013 tarihinde kesinleştiği, ayrıca anılan ilamda Ordu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/238 Esas, 2002/338 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alındığının anlaşılması karşısında ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması bozmadan önceki ilk hüküm için aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.