Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10177 K.2025/3615

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde Kipa Market'e müşteri olarak girip montunun içinde viski saklayarak market dışına çıktığı esnada güvenlik görevlisince durdurulduğunda yanlış anlaşılma olduğu savunması ile çaldığı viskinin ücretinin ödenmesi şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği.

Türk Ceza Kanunu'nun sistematiğinde hırsızlık suçlarında, mal varlığına karşı suçlar bölümü altında düzenlenen suç tiplerine ilişkin olarak TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün verilen cezada indirime ilişkin olduğu dolayısıyla hırsızlık suçunda etkin pişmanlık hükümlerinin de uygulanması durumunda ceza verilmesine yer olmadığına karar verilemeyeceği, kaldı ki davaya konu eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin de uygulanamayacağı gözetilmeden; sanığın viski ücretini ödemesi nedeniyle hakkında CMK'nın 223/4-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması,

aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.