Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10222 K.2024/15521

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Dosya içerisindeki 22.05.2015 tarihli görgü tespit tutanağı ve katılan beyanına göre sanığın, şikâyetçiye ait etrafı çevrili ikametinin bahçesinde apartman önünde bulunan doğalgaz vanasının yanındaki demire kilitlenmiş bisikleti çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

2. 22.05.2015 tarihli değer tespit tutanağında suça konu bisikletin değerinin 50,00 TL olduğunun tespit edilmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 145. maddesinin uygulanmaması,

3. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/805 Esas ve 2014/29 Karar sayılı ilâmında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,