Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1040 K.2025/1836

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyizinin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı tebliğnamesinin düzenlenerek taraflara tebliğ edilmesi ve daha sonra diğer usul incelemesine geçilmesi gerekirken istinaf mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı tebliğnamesinin düzenlenmediğine ve tarafına tebliğ edilmediğine; sanık ...'ın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;