Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10461 K.2023/2782

Sanık ...’nun yokluğunda verilen 21.10.2021 tarihli kararın yasa yolu bildiriminde, temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, 10.11.2021 tarihinde sanık ...'ya tebliğ edilen kararı, yeni vekâletname sunarak 21.11.2021 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık ..., suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca ve yukarıda izah edilen gerekçeyle temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... vekili, sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.