Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10464 K.2025/344

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I)Sanık hakkında şikâyetçiler ... ve ...'ya yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II)Sanık hakkında şikâyetçiler ... ve ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığın hüküm tarihinde Balıkesir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 29.03.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

III)Sanık hakkında şikâyetçiler ..., ... ve ...'ya yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümler ile şikâyetçi ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Şikâyetçi ...'ya yönelik hırsızlık eylemi bakımından şikâyetçinin eylemin olay günü saat 19.30-06.00 saatleri arasında meydana geldiğini beyan ettiği, UYAP verilerine göre suç tarihinde gecenin 19.06-05.38 saatleri arasında gerçekleştiği, eylemin gece vakti işlendiğini gösterir delil bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 116/4, 142/1-b maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e. maddesine göre hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, mahkûmiyet kararının verildiği 29.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,