Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10544 K.2023/6129

Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 07.09.2021 tarihli ve 2015/660 Esas, 2015/702 Karar sayılı ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Başka suçtan Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığa, kararın 13.10.2015 tarihinde yüzüne tefhim edildiği, kararın yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı anlaşılmış ise de;

sanığın 14.06.2016 tarihli dilekçesi ile herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan hakkında mahsup hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, ayrıca 06.04.2021 tarihli dilekçesi ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına itiraz ettiği, bu itirazına dair ek kararın kendisine tebliğ edildiği, dolayısıyla verilen karardan haberdar olan sanığın, kararı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.07.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu,