Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10632 K.2024/4346

çocuk ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... yönünden dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mağdurun mahkemedeki beyanında, hırsızlığa konu teybin değerinin 100,00 TL olduğunu ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen ... hakkında düzenlenen 08.03.2016 tarihli Edirne Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 08.03.2016 tarihli ve 263 sayılı rapor ile işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı, bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiğinin belirtildiği, 02.05.2016 tarihli sosyal inceleme raporunda ise “Çocukta hafif derecede zeka geriliğinin bulunduğu, hırsızlık kavramı ile ilgili tam bir algısının oluşmamış olduğu ve davranışlarını yönlendiremediği,

bunda zihinsel yetersizliğin etkin olabileceğinin" belirtildiğinin anlaşılması karşısında, her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibarıyla üzerine atılı hırsızlık fiillinin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,