Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10642 K.2025/16601

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğinin MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince MERNİS şerhi ile yapıldığı ve sanığın UYAP sorgulamasında cezaevindeyken eşine tebliğ edildiği bu nedenle, yapılan bu tebliğ işleminin ise usulsüz olduğu, sonrasında 15.12.2021 tarihinde cezaevinde usulünce yapılan tebligat üzerine sanığın 16.12.2021 tarihinde süresinde temyiz dilekçesi sunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz talebinin suçu kabul etmediği sayacın çalıştığı, kuruma bildirdiği hâlde elektrik saatiyle ilgilenmedikleri, evde küçük çocuğu olduğu için ailesi karanlıkta kalmasın diye elektrik kullanmak zorunda kaldığı, hırsızlık yapmadığını, zararı karşılayacağına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;