Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1065 K.2023/4919

...

MAHKEMESİ

Ceza Dairesi

SAYISI

2020/2201 E., 2021/1265 K. SUÇ :Hırsızlık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın onanması, onama

Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen ilk derece mahkemesi hükümlerinin sanık müdafiinin 17.07.2020 tarihli dilekçesi ile istinaf edildiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2020/2201 Esas, 2021/1265 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, sanık müdafiinin 05.05.2021 tarihli dilekçe ile kararı temyiz ettiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 08.06.2021 tarihli ek kararı ile,

sanık müdafiinin temyiz talebinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını da kapsaması nedeniyle, bu suçlar yönünden kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a ve 296/1. maddeleri uyarınca reddine karar verildiği, sanık müdafiinin 10.06.2021 tarihli dilekçesi ile,

"Konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından kararın zaten kesin olduğunu, bu nedenle hırsızlık suçu bakımından kararı temyiz ettiklerini" açıkça belirttiğinin, buna göre ek kararın temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında, sadece hırsızlık suçu bakımından kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2020 tarihli ve 2020/1933 Esas No. lu iddianamesi ile, katılanın iş yerine 03.04.2020 günü saat 02.43 sıralarında camını kırmak suretiyle girerek bilgisayar, 3 adet cep telefonu, ses bombası, 5 adet cep telefonu kutusunu çalması biçimindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.h.2, 143, 63 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Sanık hakkında, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2020 tarihli ve 2020/599 Esas, 2020/830 Karar sayılı kararı ile, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 62, 53. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2020/2201 Esas, 2021/1265 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 05.05.2021 tarihli temyiz dilekçesinde; sanığın kötüniyetle hareket etmediğini, kardeşinin alacağına mahsuben bu hareketlerde bulunduğunu, bu nedenle ceza verilmemesi veya alt sınırdan verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

03.04.2020 günü saat 03.00 sularında sanığın katılana ait ... İletişim isimli iş yerinin camını kırarak içeriye girdiği, 3 adet cep telefonu, ses bombası, 5 adet cep telefonu kutusunu alarak ayrıldığı, iş yerindeki kamera görüntülerinin incelenmesinde olayın failinin sanık olduğunun tespit edildiği, sanığın savunmasında iş yerine girdiğini, ancak iddianamede belirtilen eşyalardan 2 tane telefon ve bir tane laptop aldığını, iş yerinin kapısını da tornavida ile açarak girdiğini, camı kırmadığını beyan ederek kısmi olarak ikrarda bulunduğu, sanığın zararı gidermek için süre talep etmesine rağmen katılanın zararını gidermediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay esnasında tanınmamak için kapşon, maske ve eldiven takması nedeniyle hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin yanı sıra aynı Kanun'un 142/2-f maddesini de ihlâl ettiğinden, iki ayrı bendin ihlâli nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerekmesine rağmen cezanın alt sınırdan belirlenmesi, karşı istinaf talebi olmadığından hükmün düzeltilmesi veya davanın yeniden görülmesi nedeni yapılmayarak bu husus dışında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, iş yeri güvenlik kamerası kayıtlarına ait görüntü inceleme, karşılaştırma ve şüpheli teşhis tutanağı, fotoğraflar, sanığın soruşturma aşamasında savcılıktaki kesin ve net ikrarı karşısında, kovuşturma aşamasında "Kardeşinin ücret alacağını tahsil etmek amacıyla katılanın iş yerine girdiğine" dair hayatın olağan akışına uymayan savunmasına itibar edilmeyerek hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık görülmemiş, sanık müdafiinin bu sebebe dayanarak alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine yönelik temyiz sebebi açısından ise, sanığın beyanı ve kamera kayıtlarına göre iş yerine girerken,

kıyafetinin kapüşonunu ve ayrıca yüzüne de maske taktığı, elinde eldiven bulunduğu, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin yanı sıra aynı maddenin 142/2-f maddesini de ihlâl etmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin bu temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2020/2201 Esas, 2021/1265 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...