Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10738 K.2023/9685

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suçta kullanılan eşyanın müsaderesine karar verilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un 54. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışı olarak görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında daha önce kurulan 10.12.2013 tarihli ve 07.05.2019 tarihli hükümlerin sanık tarafından temyizi üzerine Dairemiz tarafından bozulduğu, bu haliyle kazanılmış hak teşkil eden 10.12.2013 tarihli hükümde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmadığı halde, 07.06.2022 tarihli hükümde yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesindeki kazanılmış hak gözetilmeden; tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,