Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10811 K.2024/21691

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz üzerine Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 tarih, 2016/301 D.İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği anlaşıldığından temyiz incelemesinin hırsızlık suçu ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 142/2-h, 143, 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımının, 25.02.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,