Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10917 K.2024/20137

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan 22.11.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üç bin Türk lirası dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerine dair Bölge Adliye mahkemesi kararları kesin olup temyizinin mümkün olmaması karşısında; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2022/2051 Esas, 2022/2734 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin, somut delil bulunmadığına, beraat olması, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi ve TCK'nın 50. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

17.09.2019 tarihli Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin ilâmı öncesi, 21.06.2018 tarihli kararda suça sürüklenen çocuğun sonuç ceza olarak 1 yıl 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edildiği ve aleyhe istinaf bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası hükmedilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 1 yıl 1 ay 26 gün hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğin Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından ''suça sürüklenen çocuğun neticeten 1 yıl 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına'' ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının,