Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10923 K.2025/16343

Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açıldığı, Gaziosmanpaşa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli ve 2016/564 Esas, 2020/1076 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında beraat kararı verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/2818 Esas, 2022/1736 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla.

CMK'nın 286/2-g maddesinde yer alan 10 yılın hesaplanmasında nitelikli hallerin dikkate alınması gerektiğinden sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olduğu kabul edilerek yapılan incelemede. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin "Tanık ...’ın gerçeğe aykırı beyanda bulunmak için hiçbir sebebinin bulunmadığı, bu büyüklükte kablonun iki seferde taşınamayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu, tanık sadece iki kez şahit olmuşsa da sanıkların farklı tarihlerde tanık kendilerini görmeden bu kabloları çalmış olabilecekleri, tam hırsızlık tarihinin tespit edilmediği gerekçesiyle verilen beraat kararının da hukuka aykırı olduğu, bu kadar büyük şantiye alanında ne kadar kablo olduğu, ne kadarının ihrazata katıldığı,

ne kadarının hakedişe girdiği ancak aylar sonra belli olacağından bu durumun katılan aleyhine bir durummuş gibi beraat kararına gerekçe yapılmasının gayrihukuki olduğu, ayrıca dosya kapsamında hırsızlık tarihinde 100.000,00 TL bedelli elektrik kablolarının ne kadar ağırlıkta olduğu, iki kişi tarafından kaç seferde taşınabileceği hususlarında bilirkişi raporu aldırılmadan sadece sanıkların savunmasına itibar edilmesinin hukuka aykırı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının,