Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10930 K.2023/3071

A- şikâyetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde. Şikâyetçi vekilinin 18.06.2015 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikâyetlerinden vazgeçtiğini bildirir dilekçe ibraz ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararını temyize yetkisi bulunmayan şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE B- Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.10.2014 tarihli ve 2014/1353 Esas sayılı iddianamesiyle, icra dairesi tarafından yediemin olarak kendisine teslim edilen bir kısım eşyayı satış günü hazır etmediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1, 58 ve 53. maddeler uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Polatlı

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2014/1013 Esas, 2016/482 Karar sayılı kararı ile sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan aynı Kanun’un 289/1-2 ve 52. maddeleri uyarınca 2 ay hapis ve doğrudan 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 3.Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2021/29 Esas, 2022/9867 Karar sayılı kararıyla; ''Basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle" bozma kararı verilmiştir. 4. Bozma üzerine Polatlı

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/576 Esas, 2022/650 Karar sayılı kararı ile sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1-2, ve 52. maddeleri uyarınca 2 ay hapis ve doğrudan 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine, ek kararın usule uygun olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Haczedilerek sanığa teslim edilen bir kısım eşyanın, satış için gidildiğinde sanık tarafından hazır edilmediği, akıbetinin de bilinmediği, ayrıca oluşan zararın giderilmediği hususları tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiş olup, sanığın suça konu malları satış mahalline getirmesi için yapılan ihtardan haberi olmadığı, şehir dışında olduğuna ilişkin savunması ve haciz tutanakları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR