Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11081 K.2025/1867

Kısa kararın açıklandığı 17.09.2020 tarihli duruşmada, Düzce T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü bulunan sanık SEGBİS yoluyla hazır edilmiş ve hüküm yüzüne karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararı temyiz edebileceği belirtilmeyerek yanıltılması nedeniyle, yüzüne karşı verilen karara karşı sanığın 14.12.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2013 tarihli ve 2012/1191 E., 2013/76 K. sayılı ilâmında üç ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi,