Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11100 K.2025/1039

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Şikâyetçinin 24.12.2015 tarihli duruşmada zararının giderilmediğini söylediği, 25.02.2016 tarihli celsede suça sürüklenen çocuklara şikâyetçinin zararını gidermeleri için gelecek celseye kadar süre verildiği, şikâyetçinin 31.03.2016 tarihli duruşmada uğradığı zararının 100,00 TL'yi aşmayacağını, zararının karşılandığını söylediği, dolayısı ile zararın kovuşturma aşamasında giderildiğinin ve mahkemece indirimin doğru oranı olan 1/2 üzerinden yapılması karşısında, uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 168/1. maddesi olarak yazılması ile;

suç tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını bitirmemiş olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin TCK'nın 31/3. maddesi yerine 31/2. maddesi olarak gösterilmesi, yine indirimin doğru oran olan 1/3 üzerinden yapılmış olması nedeniyle mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak kabul edilmiştir.