Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11157 K.2024/5013

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2009 tarihli 2006/289 Esas ve 2009/122 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan incelemede Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 31.10.2014 tarihli 2012/1434 Esas ve 2014/18281 Karar sayılı kararı ile hükmün düzeltilerek onandığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2021 tarihli itirazı üzerine inceleme yapan Yargıtay 6.Ceza Dairesi 23.11.2021 tarih 2021/23730 Esas ve 2021/17932 Karar sayılı kararı ile itiraz nedenlerini yerinde görmeyerek dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderdiği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.06.2022 tarih 2021/6-411 Esas ve 2022/474 Karar sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar verdiği, bunun üzerine dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderildiği tespit edilerek ve Yargıtay 6. Ceza Dairesince hükmün düzeltilerek onandığı tarih olan 31.10.2014 tarihi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının Ceza Genel Kurulu tarafından kabul edildiği tarih olan 23.06.2022 tarihleri arasında zamanaşımının durması nedeniyle dava zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;