Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1128 K.2025/12290

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...’nin temyiz isteminin, kimsenin cüzdanını çalmadığına, hırsızlık yapmadığına, suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, verilen cezanın özgürlüğünü kısıtladığına, cezasından indirim yapılması gerektiğine ilişkin olduğu,

sanık ... müdafinin temyiz isteminin, dükkân sahibi tanığın beyanlarının sadece varsayımsal olduğuna, sanığın hırsızlık yaptığına dair herhangi bir delil bulunmadığına, olayı gösteren bir kamera sisteminin bulunmadığına, dosyanın beraatle sonuçlanmasını arz ve talep ettiklerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;