Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11334 K.2023/1902

Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinin temyiz süresi içinde UYAP sistemi üzerinden dosyasına gönderilmesi sebebiyle temyizin reddine ilişkin kararın kaldırılması ve hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Ünye

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/641 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararının kanun yolu bildiriminde kararın bildiriminde 7 gün içinde istinaf yolunun açık olduğunu bildirildiği, bu yanıltma sonucunda suça sürüklenen çocuk müdafiinin 10.02.2022 tarihinde UYAP üzerinden istinaf süre tutum talebi dilekçesini elektronik imza ile imzalayarak gönderdiği, 11.02.2022 tarihinde Yazı İşleri Müdürü tarafından evrakın okunarak yazdırıldığı, 17.05.2022 tarihinde ise suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından gönderilen 10.02.2022 tarihli dilekçenin temyiz süre tutum talebi dilekçesi olarak yeniden UYAP sistemine yüklendiği,

5271 sayılı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve mercinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 10.02.2022 tarihli dilekçesinin temyiz talebi olarak kabulü gerektiğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/641 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 35, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan iki kez 4 ay 5 gün hapis cezaları aynı Kanun'un 50/3 ve 50/1-a maddeleri uyarınca günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilirken iki kez 2.500,00 TL yerine iki kez 4.500,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/7386 Esas, 2023/32 Karar sayılı ret ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Ünye

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/641 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından "suça sürüklenen çocuğun iki kez 4.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılması ve yerine "suça sürüklenen çocuğun iki kez 2.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak,