Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11425 K.2024/18763

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 35, 31/3, 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "10 ay cezası" tayin edilmesi ve kabule göre de, "10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" yerine "10 ay cezası ile cezalandırılmasına" karar verilerek hükmedilen cezanın "hapis" olduğunun belirtilmemesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 51.maddesinin 3.fıkrası, "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz" şeklinde olup; somut olayda, mahkûm olunan asıl ceza süresinin 1 yıl 4 ay 20 gün olmasına karşılık, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi yasaya açıkça aykırılık oluşturduğu gibi bu husus aleyhe değiştirmeme yasağı kapsamında da değerlendirilemez. Bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca denetim süresinin tayin olunan hapis cezasından az olacak şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi,

3. Önceki hükmün sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321.maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 35, 31/3, 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmesi;

suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca "1 yıl" olarak belirlenen denetim süresinin "1 yıl 4 ay 20 gün" olarak düzeltilmesine karar verilmesi ve hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin "9.