Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11474 K.2024/5305

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.11.2021 tarihli ve 2019/1271 Esas, 2020/496 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın 03.11.2021 ve 29.12.2021 tarihli dilekçelerindeki anlatımına göre, eski hale getirme isteminde bulunduğu; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20.02.2020 tarih ve 2019/1271 Esas,2020/496 Karar sayılı kararının iddia edildiği gibi cezaevi görevlilerince kendisine 09.03.2020 tarihinde tebliğ edilmediğini,imzanın kendisine ait olmadığını, sorumlular hakkında işlem yapılmasını istediğini belirttiği; fakat kararı neden temyiz ettiğini belirtmediği, talebinin aslen kendisine tebliğ yapılmadığı halde bu şekilde tebliğ yapılmış gibi gösterilip hakkının elinden alınmasına yönelik olduğu, bu talep konusunda mahkemesince sorumlular hakkında her zaman suç duyurusunda bulunulabileceği belirlenerek yapılan incelemede;