Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11501 K.2025/14848

I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d. maddesi uyarınca, "İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçun manevi unsurunun bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2019 tarihli ve 2019/164 Esas, 2019/408 Karar sayılı kararının 21.12.2019 tarihinde kesinleştiği, yargılama konusu suçun ise bu tarihten sonra 02.12.2020 ile 04.12.2020 günleri arasında işlendiği anlaşılmakla; bahsi geçen ilâmın tekerrüre esas alınmasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki düşünceye iştirâk edilmemiş; 02.12.2020 ile 04.12.2020 arası olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 02.12.2020 olarak eksik yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.