Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11526 K.2024/4742

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 589-1493 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 26.10.2022 ve 16.01.2023 tarihli dilekçelerindeki anlatımından eski hâle getirme isteminde bulunduğu, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.11.2022 tarihli ve 589-1493 sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği hâlde, sanığın yüzüne karşı verilen 08.12.2015 tarihli hükümde, kanun yoluna "başvuru şeklinin" gösterilmediği belirlenmiş ise de; sanığın ilk olarak mahkemeye gönderdiği 23.01.2020 tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararın esas ve karar numarasını belirtmek suretiyle uzlaşma talep ettiğinin anlaşılması karşısında;