Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11582 K.2024/19351

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin teşebbüse, etkin pişmanlığa ve zamanaşımına; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. GEREKÇE

5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli ve 2020/355 Esas, 2020/315

Karar sayılı dosyasında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli ve 2021/361 Esas, 2022/167 Karar sayılı kararı ile suç vasfı ve etkin pişmanlık yönlerinden hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararlarının içerik itibarıyla aynı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli ve 2021/361 Esas, 2022/167 Karar sayılı bozma kararı ile bu karar üzerine verilen Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli ve 2022/72 Esas, 2022/537 Karar

sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, aynı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

II-KARAR