Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11586 K.2025/5647

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 35/2. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 3 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 9 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın CMK 283/1. maddesine göre 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından "..

Temyiz yoluna sanık lehine başvurulduğundan ve CMK'nın 283/1. maddesine göre yeniden verilen hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sanığın kazınılmış hakkının korunmasına ve 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine "..