KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/11614 E., 2025/15983 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1648 E., 2021/2744 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
410 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, iddia makamının lehe olan delilleri toplamadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin mahkûmiyete yeterli delil olmadan hükümler kurulduğuna ve sanık ... müdafiinin temyiz isteminin de kesin delil olmadan ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi ihlal edilerek hüküm kurulduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,
5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması ve müdafii huzurunda savunmalarının alınması gerektiği hâlde sanıkların savunmalarının müdafileri hazır edilmeden alınması, 05.02.2021, 23.03.2021 tarihli oturumlara ve 25.05.2021 tarihli karar duruşmasına sanıklar müdafileri ile duruşmaya katılmışlarsa da, müdafilerinin huzurunda iddianame ve ekleri okunarak ve tüm yasal hakları yeniden hatırlatılarak esas hakkında savunmalarının alınması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/11614, K. 2025/15983, 22 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama