Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11658 K.2025/14986

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkilinin zor durumda olmasının, pişman olup soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki samimi beyanlarının, müştekinin zararı ve şikâyetinin olmadığına dair beyanlarının karar verilirken göz ardı edildiğine, verilen cezanın ağır olduğuna, lehine olan kanun maddeleri ve indirimlerin uygulanmadığına, zarar ve cezanın orantısız olduğuna, 3.kişinin zararı nedeniyle sanığa ceza verilmesinin kanunilik,

hukuki öngörülebilirlik ve hakkaniyet ilkelerine aykırılık teşkil ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;