Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11681 K.2024/7055

Sanık hakkında bozma kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Ayvalık 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2014/490 Esas, 2016/252 Karar sayılı kararında sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 2 defa 2 yıl hapis cezasına hükmedildiği, hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ilamıyla bu kararın bozulduğu, bozma ilamına uyulmasından sonra sanık hakkında kurulan hükümde kazanılmış hakkın uygulama maddesinin, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK.'nın 307/4. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan neticeten 2 defa 2 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükümler aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 2 defa tayin olunan 4 yıl hapis cezalarının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2 defa 2 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken 2 defa 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,