Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11715 K.2025/1852

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık hakkında hırsızlık ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde, sanık hakkında TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

19.04.2021 tarihli bozma öncesi hükümde sanığın hırsızlık suçundan sonuç ceza olarak 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı, bozma ilâmına uyulmasından sonra yapılan yargılamada sanık hakkında kurulan hükümlerde kazanılmış hakkın uygulama maddesinin, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK'nın 283/1. maddesi olarak gösterilmesi ile sanığın kazanılmış hakka konu olan hırsızlık suçu yönünden 1 yıl 10 ay 15 gün, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden 10 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,