Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11787 K.2023/4091

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2015/1042 E., 2016/147 K. ...

SUÇLAR

Mala zarar verme, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/31562 iddianame numaralı 24.11.2015 tarihli iddianamesi ile aynı site içerisinde karşılıklı dairelerde oturan katılan sanıklardan sanık ...'in evinin damında çok sayıda köpek beslediği ve bu köpeklerin sürekli havlayıp etrafa rahatsızlık verdiğinden bahisle sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123/1, 53 maddelerinden cezalandırılması istemiyle; katılan sanık ...'ın katılan sanık ...'e "salak, aptal" dediğinden bahisle katılan sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 53 maddelerinden cezalandırılması istemiyle; katılan sanık ...'ın ise katılan sanık ...'in evinin balkon demirinden aydınlatma direğine kadar uzanan teli söktüğünden bahisle aynı Kanun'un 151/1, 53/1 maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

2. İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/1042 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararıyla katılan sanık ...'in kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 123/1, 51 maddelerinden 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın ertelenmesine hükmedildiği; katılan sanık ...'ın hakaret suçundan, katılan sanık ...'ın ise mala zarar verme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz isteminin, "köpekleri kişilerin huzur ve sükununu bozmak için beslemediğini, bu sebeple atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine, hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 maddelerinden uygulama yapılması gerektiğine, katılan sanıklar ... ile ...'ın üzerine atılı suçlardan beraat etmemeleri, mahkum olmaları gerektiğine ve re'sen göz önüne alınacak hususlara " yönelik olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) Dosya kapsamına göre; evli olan katılan sanıklar ... ve ... ile katılan sanık ...'in aynı site içerisinde karşılıklı binalarda ikamet eden komşu oldukları, sanık ...'in evinin damında üç köpek beslediği, köpeklerin sürekli olarak havladığı, köpeklerin sanık ... tarafından temizlenmemesi sebebiyle kokudan dolayı site sakinlerinin rahatsızlık duyduklarını böylece sanık ...'in site sakinlerinin huzur ve sükununu bozduğunun sabit olduğu; katılan sanık ...'ın katılan sanık ...'e ait teli kopardığına dair delillerin elde edilemediği,

aydınlatma direğine kadar uzanan telin, aydınlatma direğinin aydınlatma görevini yerine getirmemesi sebebiyle site sakinlerinin ikazı üzerine sanık ... tarafından sökülmesi şeklindeki eylemde mala zarar verme kastıyla hareket edilmediği gibi telin sadece direkten sökülmesinde mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının kabulüyle sanık ...'ın üzerine atılı mala zarar verme suçundan beraatine hükmedildiği, katılan sanık ...'ın katılan sanık ...'e hakaret ettiğine dair, sanık ...'ın savunmasının aksini doğrular nitelikte deliller elde edilmediğinden sanık ...'ın üzerine atılı hakaret suçundan beraatine karar verildiği tespit edilmiştir.

B) Sanık ...'in tevilli ikrarı, katılan sanıklar ... ile ...'ın ifadeleri, tanıklar H.E, E.B, İ.S'nin beyanları, 10.08.2015 tarihli Görgü Tespit Tutanağı, ile katılan sanıkların ikamet ettikleri sitenin sakinleri olan tanıklar E.B ile İ.S'nin katılan sanık ...'in beslediği köpeklerden rahatsız olduklarına ilişkin ... Belediye Başkanlığı ve Kaymakamlığ'a yönelik yazdıkları şikayet dilekçeleri dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A) Sanık ...'in savunması, katılan sanıklar ... ile ...'ın ifadeleri, tanıklar H.E, E.B, İ.S'nin beyanları, 10.08.2015 tarihli Görgü Tespit Tutanağı ve tüm dosya kapsamından katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan, katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamış; aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık ...'in katılan sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik anılan temyiz sebeplerine ilişkin olarak bahsi geçen hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B) Sanık ...'in, ikamet ettiği site içerisinde, müstakil evinin terasında beslediği köpeklerin havlaması, dışkılarının etrafa koku yayması eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 123 maddesinde düzenlenen " kişilerin huzur ve sükununu bozma " suçuna konu olamayacağı; ancak 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu çerçevesinde kat/site sakinlerinin uymaları gereken yükümlülüklere uymamalarından kaynaklanan hukuki ihtilaflara konu yapılabileceği gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine, 5237 sayılı Kanun'un 123 maddesi kapsamında değerlendirme yapılarak sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A) Sanıklar ... hakkında mala zarar verme, katılan sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/1042 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararında katılan sanık ...'in tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen dikkate alınan hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün B bendinde açıklanan nedenle İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/1042 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'in temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı oy) (Karşı oy)

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı konusu; sanığın ikamet ettiği site içerisinde, müstakil evinin terasında beslediği köpeklerin havlaması, dışkılarının etrafa koku yayılması eyleminin 5237 sayılı kanunun 123. maddesinde düzenlenen “Kişilerin huzur ve sükûnunu bozma” suçunu oluşturup oluşturmadığına dairdir.

Öncelikle TCK 123. maddedeki düzenlemeye bakacak olursak “Sırf huzur ve sükûnunu bozmak maksadı ile bir kimseye ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması halinde, mağdurun şikayeti üzerine faile üç aydan bir yıla kadar hapis cezası verilir.” şeklinde bir düzenleme içermektedir. Suçun maddi ve manevi unsurları belirtilmiştir.

Değişen dünya düzeni içinde gelişen hukuk nizamı ile toplumlarda beraber ve birlikte yaşamanın gerekliliği fazlasıyla artmış, bununla birlikte buna göre de bir çok sorun oluşmuş ve oluşacağı da mukadder olarak görünmektedir. Hukukun en önemli işlevlerinden biri de bu sorunlara çözüm ve çare üretmek olacaktır. Genel kural olarak özgürlük tanımı içinde kişinin hürriyeti diğerinin hürriyetinin başladığı yerde bitecektir. Bu evrensel bir motto haline gelmiştir.

Bu kurallara uyulması ve uyulmasının sağlanması için çaba sarf edilmezse, büyük problemlerin ortaya çıkacağı muhakkaktır. Yasa koyucu ve uygulayıcı bu anlayış ve kararlılıkla çözüm odaklı yaklaşımlarla toplumun huzur içinde yaşamasına katkı sunmak zorundadır. Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere "bu suç tanımı ile kişilerin psikolojik, ruhsal sükun içinde yaşama hakkı korunmaktadır."

Yukarıda bahsettiğimiz genel açıklamalardan sonra somut olayımıza bakacak olursak. Sanığın suça konu ikamet ettiği sitede bulunan evinin balkonunda 3 adet dosyada resimleri bulunan alman kurdu tabir edilen köpekleri besleyerek aşırı ses ve pislikleri de açıkça o resimde de görüldüğü üzere pis koku yaymak sureti ile katılanlara ve siteye yönelik ses ve koku ile rahatsızlık verdiği sabittir.

Defalarca uyarılmasına ve resmi makamlara şikayet edilmesine rağmen sanığın komşusu olan müştekilerin huzur ve sükununu bozacak mahiyetteki davranışına ısrarla devam etmesi, kişilerin huzur ve sükununun bozulduğunu bilerek ve isteyerek eylemini sürdürmesi suçun oluşumu için yeterli olan özel kast ile hareket ettiğini göstermektedir.

Bu itibarla sanığı üzerine atılı eylemi işlediği sabit olmakla, yerel mahkemenin de yerinde bir uygulama ile bu yönde bir karar tesis etmesine rağmen bu şekilde verilen karar ile ilgili onama hükmü verilmesi gerekirken, sayın çoğunluğun suçun oluşmadığına ilişkin görüşüne katılmıyoruz.