Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11811 K.2023/7969

Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesinde yer ... basit yaralama suçu ile sanık ...'ün üzerine atılı anılan Kanun'un 116/1-4 ve 106/1-2.cümle maddelerinde düzenlenen nitelikli olarak konut dokunulmazlığının ihlali ve sair tehdit suçlarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değiştirilmeden önceki haliyle de, anılan maddenin 253/1-a maddesi gereğince de uzlaşmaya tabi olduğu,

somut olayda ise sanıklara soruşturma veya kovuşturma evresinde usulüne uygun bir uzlaşma teklifi yapılmadığı anlaşılmakla, uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir. 2. Sanık ... hakkında Zonguldak

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli kararıyla katılan ...'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli ve tehdit suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın itiraz edilmeden usûlüne uygun olarak 03.12.2015 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar sonucu Zonguldak

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli ve 2020/162 Esas, 2020/295 Karar sayılı kararıyla bu suçlardan verilen hükümlerin açıklanmasına karar verildiği, hatta katılan vekili ve sanık tarafından kararın istinaf edilmesi neticesinde Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 21.01.2021 tarihli ve 2020/2307 Esas, 2021/198 Karar sayılı ilâmıyla konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve tehdit suçları için verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı kanun yararına bozmaya gelinemeyecek olduğundan, kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

3. Sanık ...'ın üzerine atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesinde yer ... basit yaralama suçunun 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değiştirilmeden önceki hâliyle de, anılan maddenin 253/1-a maddesi gereğince de uzlaşmaya tabi olduğu, Zonguldak

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması yargılamasında sanık ve katılana soruşturma veya kovuşturma evresinde usûlüne uygun bir uzlaşma teklifi yapılmadan yazılı şekilde karar verildiği, bu kararın itiraz edilmeksizin 03.12.2015 tarihinde kesinleştiği, Zonguldak

1. Asliye Ceza Mahkemesince sonradan 13.06.2018 tarihli ek kararla dosyanın kasten yaralama suçu için de uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verilmiş ise de; hâkimin ... bir suç işlenene kadar el çektiği ve itiraz olmaksızın kesinleşen karardan sonra bu şekilde verdiği bir kararın yok hükmünde olduğu ve bu karar doğrultusunda sonuçsuz kalan uzlaşma işleminin de yok hükmünde olduğu anlaşılmıştır.

4. Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde yer ... basit yaralama suçunun 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değiştirilmeden önceki hâliyle de, anılan maddenin 253/1-a maddesi gereğince de uzlaşmaya tabi olduğu,

somut olayda ise sanık ve katılana soruşturma veya kovuşturma evresinde usûlüne uygun bir uzlaşma teklifi yapılmadığı anlaşılmakla, uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, sanık ...'ün konut dokunulmazlığının ihlâli ve tehdit suçları için kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, sanık ...'ın kasten yaralama suçu için kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Zonguldak