Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11849 K.2024/1911

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde doğrudan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesi gereğince ceza verilmesi gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesi gereğince ceza verilip aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece sanığın soruşturma aşamasında mağdurun zararını karşıladığının kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesiyle yapılması gereken indirim oranının aynı maddenin 2. fıkrasındaki sınırlama nedeniyle 1/2 oranından fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,