Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11895 K.2025/16594

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz talebinin suçlamayı kabul etmediği, olayla alakasının olmadığı, hapis cezasının kaldırılmasını istediğine yönelik olduğu, sanık müdafiinin temyiz talebinin sanığın yargılamanın tüm aşamalarında aynı şekilde olayı olduğu gibi anlatmış ve hırsızlık suçunu işlemediğini söylediği, müştekinin sanığı teşhis edemediği gibi sanığın savunmalarını çürütür nitelikte dosyada herhangi bir delil de bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;