KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/1192 E., 2025/12284 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/478 E., 2021/2140 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
389 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanıkların istinaf talepleri üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,
291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, CD inceleme tutanağında belirtildiği gibi güvenlik kameralarının tarih bilgisinin hatalı olmasının saat bilgisinin doğru olduğuna dair şüphe uyandırdığına, tanık ...'ın beyanlarında da görüleceği üzere olay yeri kameralarındaki saatlerde bozukluk olduğundan kameraların gerçek olay saatini yansıtmadığına ilişkin olduğu,
sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, saat konusunda bir çelişki bulunması üzerine bu hususun sanık lehine değerlendirilmesi ve olayın gece saatlerinde işlenmediğinden sanığın aleyhine olarak TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına kararı vermesi gerektiğine, aynı Kanun’un 145. maddesine göre malın değerinin azlığının dikkate alınması gerektiğine, sanığın beraatini talep ettiklerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/1192, K. 2025/12284, 26 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama