Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11940 K.2025/15176

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin katılan vekilinin şikâyetçi olmadıklarını ve zararın giderildiğini, tarafların uzlaştığını belirttiği, ilk derece mahkemesi hükmünün onanması gerekirken, aksi yönde verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu, sanığın olay yerinde kavga olduğunu ve suça konu telefonun kime ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığı, bu nedenle sanığın üstüne atılı suçun, uzlaşma kapsamında olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;