Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12003 K.2025/14947

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının tartışılmadığına, suçun gece işlendiği kanaati ile TCK'nın 143. maddesi gereği ceza arttırılmış ise de suçun işlendiği yer ve suçun vaki olduğu saat bakımından alışveriş merkezinin gece/gündüz ayrımı yapılabilecek bir ortam olmadığına, suça konu malların değerinin 1.050,00 TL olup nispeten değerinin fazla olmadığına, TCK'nın 145. maddesinin tartışılmadığına, mahkemenin tanık dinlenmesinden vazgeçilmesine karar verdiğine,

oysa tanığın suçun ilk tespitinde ve sanığın tutumu konusunda bilgi verebilecek ilk elden kimse olduğuna, tanık dinlenmeden hüküm tesisinin CMK'nın 216 ve 217. maddelerine aykırılık teşkil ettiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;